Dag 1 zaterdag 26 april Tilbug- Sete (Fr.)

Zo dag 1... Lekker op tijd vertrokken want het is toch een kleine 1400 kilometer naar ons einddoel van deze reis, onze verblijfplaats Torroella di Montegri... Het klinkt als een klassiek plaatsje uit een James Bond film maar uit eerdere bezoeken weet ik dat ik dat er niet van hoef te verwachten. Wat wel? Een leuke rustige plaats bij L'Estartite waar ik lekker kan duiken en Tim en Bianc zich op de camping kunnen vermaken met een hoop leeftijdsgenoten en vooral voor ouders in kwestie rust... Maar eerst moet je er natuurlijk nog zien te komen. Aangezien het toch een eind was had Bianc democratisch besloten dat we ergens gingen overnachten. Dus voor de verandering heel de reis maar eens overdag gemaakt en ik kan zeggen dat het zijn voor en nadelen heeft... Over de voordelen kan ik kort zijn want het feit dat het veel ontspannender reist zo door Frankrijk op een zaterdag ochtend/middag spreekt eigenlijk al voor zich. Door het daglicht zie je meer en rij je ontspannender. Door dit daglicht komt echter ook een zeer nare eigenschap van Frankrijk aan het 'licht' namelijk de Fransozen zelf... Zelden heb ik te maken gehad met danige rijacties als dat ik weer getrakteerd werd door deze inheemse soortgenoot die er toch wel heel aparte en niet-sociale trekjes op na houd. botsend inparkeren was mij nog niet in het echt opgevallen maar ook daar heb ik live voor het restaurant een sterk staaltje van meegekregen maar zover ben ik eigenlijk nog lang niet, Nee late we beginnen bij het begin; 6 uur 's ochtends instappen en rijden maar. Voor de verandering had ik een keertje mijn TomTom geloofd en was ik naar Antwerpen gereden om daar via Mechelen richting Luxemburg te vertoeven pfff wat had ik daar al snel spijt van zeg... was het niet het meer dan waardeloze wegdek was het wel de fantastisch mannier van het aanleggen van wegen en het weergaloos plannen van wegwerkzaamheden als ik er net langs moet kamen... Nee ik had veel liever over Maastricht gereden vooral omdat we ook na binnenkomst vanuit deze hoek in Luxemburg meteen getrakteerd werden op een file van 4 kilometer. Owwwwwww 4 maar? Ja maar 4 waar we dan ook meteen maar eventjes een UUR over reden pfff ik had het sneller kunnen lopen hahahaha maaaaar okay geen nood we hadden immers alle tijd. Kilometers weg vlogen vervolgens eigenlijk aan me voorbij zonder dat ik echt moe werd en ondanks dat ik voor mijn begrippen zeker niet hard reed (135 waar 130 mocht) gingen we toch hard richting de Mediteranee... Zo hard zelfs dat we om 18.00 het in het oog kregen met nog 400 kilometer op de navigatie tot het ultieme einddoel... Hummmmm we kunnen er pas op dag 2 om 16.00 in dus overnachten een must. Bij het tanken nog eventjes gekeken naar een leuk kustplaatsje en daar maar heen gereden... Het zoeken van een geschikt (en bij vinden OOK nog betaalbaar) hotel was een crime... Na bijna een uur rondrijden doken we dan maar een niet al te goed onderhouden complex op waar we getrakteerd werden op een ietwat gedateerde kamer MAAR het personeel was uiterst vriendelijk en we konden slapen heerlijk dat was dan voor mekaar bij de familie regel het van te voren neeeeej echte avonturiers zijn we dan wel weer hoor daar kan Indiana Jones een puntje aan zuigen en privé lessen nemen die ik eerder al aan McGiver heb gegeven. Dan de volgende missie eindelijk een fatsoenlijk stuk eten weten te bemachtigen en ook dit verliep weer helemaal naar maatstaven van de Aandewiels... 50 meter verder een sjiek ogend en bij voorbaad al duur uistralende eetgelegenheid uitgekozen waar we een smak geld achter zouden gaan laten... Het voorgerecht was toen het eindelijk kwam al wel lekker maar een goede voorbode op de rest: bijzonder zout. Of het aan de zeelucht ligt of gewoonweg aan de verdeelhand van de kok ik zal het nooit weten maar gaandeweg was wel duidelijk dat het ondanks dat het classic en gestroomlijnd oogde er toch nog wel wat kuub zand tussen de radertjes zat... Menukaart? ummm wacht eventjes hup uitklap schoolbord van straat plukken en op de stoel naarst je tafel zetten was een optie die ik nog n iet kende maarja ben natuurlijk ook geen kenner van de franse keuken, waarschijnlijk zal het hier in de contereien heeeel normaal zijn en dat ik daar als provinciaalse boer van opkeek acht gepeupel. Nee ook hert hoofdgerecht kon door het zout zeker 4 weken goedgehouden worden maar lastig binnen gekregen worden dus dat hebben we maar afgeknapt en maar naar de hotelkamer vertrokken. Hier aangekomen wilde Tim geheel uit zichzelf (HUH???) douchen nou meteen doen dus dachten we, helaaaas boilerwater op en dus ijskoud, dan maar bed in en terwijl tim probeert mee te lezen wat ik allemaal type en hert na 3 regels opgaf en Bianca probeert het oerbos hier in de regio in miljoenen splinters te zagen schrijf ik dit stukje met de hoop om direct ook nog eventjes op de freehotspot aan te kunnen melden om het te plaatsen. DAT ga ik dus nu doen kan ik zo het licht uit doen en genieten van mijn slaap als Tim zijn Pokemon ei met rust kan laten hahahahaha op naar dag 2 en het blijft heerlijk als je Lyon voorbij rijd en daar ziet staan: Barcelone... Wel opvallend trouwens was dat ik veel van de weg niet meer herkende zo weet ik nog van vroeger dat je altijd de TGV voor Lyon al naarst de Route du Solei hebt rijden ALS die nog zo heet want ook de boog die er altijd stond om dat aan te geven ben ik niet meer tegen gekomen... Veel minder kwijt met de Peage wow ook dat nog eens....