Yoga? Deel 4 in de zoektocht naar mijn innerlijke rust.

Dinsdag 27 mei 2008. Of het die diepe rust was of het feit dat ik van zondag op maandag op de bank en slecht geslapen had weet ik niet maar ik werd pas ver na de wekker wakker vandaag. (Dinsdag 27 mei 2008). De start was dus niet groots maar ik was er nog erg rustig onder. Ik vertrek altijd ruim op tijd naar mijn werk zodat ik alles op mijn gemak kan opstarten en alle tijd heb om in de auto daar te komen, zelfs als er wat drukte is op de weg. Toch wel benieuwd naar wat de ochtend meditatie van stamcel.org nou te bieden had besloot ik deze eens aan te zetten en te luisteren naar de volle 20 minuten, misschien een beetje meedoen maar vooral het de openheid te geven om het helemaal geluisterd te hebben voordat ik het helemaal afschrijf en het noooooit meer aanzet, zelfs verwijder van mijn geluidsproducenten (in mijn geval mijn telefoon en laptop). Ahhhhh is het geluid van de schepper, het geluid dat in al hun namen voorkomt, Allah, Shiva enz enz behalve Jezus viel me op. Dit is voor mij een punt om aan toe te geven. Het heeft geen zin om steeds maar weer dan het af te zetten immers ik ben het toch die niet geloofd? Ik hoef niets aan te nemen, maar ik moet me er zeker niet zo tegen verzetten voel ik. Godsdienst is een mooi iets maar voor anderen. Terwijl ik nog worstel met het feit of ik wel door moet gaan merk ik wel dat ik bewust met de oefeningen mee doe dus de gedachtes botsen met wat hij zegt maar de oefening gaat automatisch. Wat zullen de mensen die mijn wagen binnenkeken gedacht hebben toen ze die jonge man raar zagen zitten ahhh-en? Les 1 van het evangelie van Dave; Iedereen heeft recht op zijn eigen probleem. Hahahah maar ik denk ook wel dat het een raar gezicht moet zijn geweest maar op dat moment voelde het goed en dat was vreemd. Niet zozeer de klank maar vooral de bewustwordening van de ademhaling was frapant om mee te maken en ondanks dat ik geheel gefocust was op het verkeer en de weg gaf het rust. Toen ik de parkeerplaats op reed voelde ik me ook erg relaxt. De collega waardoor ik hierover ben gaan denken (het medidatie idee) kwam toevallig ook net aanrijden en we hadden dienst in hetzelfde gebouw. Onderweg naar de toegang vertelde ik hem dan ook mijn bevindingen immers ik had hem al een weekje niet gesproken en nu ik er dan toch echt eindelijk serrieus mee bezig ben gegaan wilde ik toch eens weten wat hij er van vond. Ik kreeg eigelijk het antwoord dat ik al verwachte. Je kunt niet verwachten dat alles meteen aanslaat en werkt en ik had het eigelijk ook niet anders gedagt, immers Keulen en Aken zijn ook niet op een dag gebouwd en als je begint met darten zal je eerste worp ook geen magische 180 zijn. Hij had echter nog wel wat goede tips en oefeningen voor me dus ik ben erg benieuwd wat hieruit voort gaat komen. Heel vreemd is dan dat ik ook hier weer iemand tegen kom die zegt; ja ik heb er ook wat aan gehad.Voor de 4e keer alweer maak ik dat mee en kom er stukje bij beetje achter dat meer mensen hier mee bezig zijn dan dat je op het eerste gezicht merkt. Is het dat de mensen zich ervoor schamen of ongemakkelijk bij voelen als ze het zeggen? Mensen die in de Heere zijn hoor je wel altijd ronduit praten over het mooie van het geloof en hoe gelukkig ze zijn ermee maar dit hoorde ik hiervoor eigelijk nooit bij wie dan ook. Of is het zoals het gaat met bijvoorbeeld een groene eend... Als je er op let rijden er ineens dagelijks nog rond en anders zie je ze nooit. Is het openstaan van mijn kant een uitnodiging voor de ander om er ook over te beginnen of straal ik nu meer dan ooit uit dat ik wel te vertrouwen ben met emotionele bekentenissen of gevoelens. Ik ben altijd wel iemand geweest die de mensen in vertrouwen namen als er druk op de ketel was en er een lusiterend oor nodig was maar vreemd genoeg realiseer ik me nu dat het eigelijk nooit over dit onderwerp ging. Ja met die ene collega die er zo in thuis was maar dat was sporadisch als we op weg waren naar een duikstek ofzo niet de hele dag door. Het begint me meer en meer te fasineren. We hebben ook meteen afgesproken in de middag pauze waarin we een half uur rust hebben eens op het kantoor te blijven en dan een oefening te gaan doen die goed zou zijn voor mijn ontwaken, het losmaken van mijn gevoel en het er daardoor meer voor kunnen openstellen aan het idee. Ik ben erg benieuwd en kijk dan ook al zeer regelmatig naar de klok, nog maar eventjes... En het is alweer voorbij ik zit thuis aan tafel met mijn laptop voor me te overdenken hoe en wat hierover op te schrijven. Om te beginnen is het een heel ander idee dan wat ik de afgelopen dagen heb gedaan waarin ik meer mijn gedachtes afleide door ergens op te focussen en naar mijn lichaam te luisteren. Dit was iets totaal anders. Dit gaat om 'Sahaja Yoga' wat meer gericht is naar de innerlijke krachten van de Chakra's (energie punten in het lichaam) en de Kundalini (de 'moeder' van je lichaam) dus meer de innerlijke kracht dan de pure ontspanning, de kracht van je lichaam. Ik moest gaan zitten met mijn handen open op mijn knieeen en luisteren... Het ging nu om de ontwakening een proces om de Kundalini te ontwaken en op te starten en te openen voor de nieuwe input. Ik moest hiervoor mijn hand op verschillende plaatsen van mijn lichaam die allemaal hhun eigen krachten hadden leggen en dan een zin herhalen die op het begin vooral gingen over of ik dingen kon waarna bij de 2e ronde de vragen werden vervangen door bevestigingen dat ik het kon. Het klinkt allemaal wat vaagjes maar ik kan het zo ook niet beter uitleggen. Ik voelde me goed, veilig maar voelde verder geen andere dingen. Ik was niet zozeer sceptisch dit keer ik was meer benieuwd maar wilde me ook geen druk opleggen waardoor je tijdens deze inwijding eigelijk toch weer andere gedachtes hebt. Ik merkte wel dat ik me niet stoorde aan de andere dingen, de afwasmachine die draaide en de slecht werkende luchtfilteren (nou ja hij werkt wel goed maar maakt alleen een ***herrie) maar ook niet op een andere collega die binnen kwam. Nu blijkt achteraf dat deze collega ook haarfijn voelde waar bij mij de meeste spanningen zaten en verrek dat is ook het geval mijn schouders zijn als beton maar dat wist ik zelf al wel. Toen we dit ritueel hadden afgerond had ik wel het idee dat ik anders waarnam. Niet zozeer dat ik dingen anders zag, hoorde of voelde maar meer in het idee dat ik er iets verder vanaf stond, meer dat je iets hebt van een droom. Ook niet overdrevenb hoor en ik weet ook niet of ik onderbewust dat dagt te voelen maar het gaf me wel een apart gevoel. Ik ben nog niet overtuigd van dit alles maar mijn interesse blijft er en om erin te slagen zal ik zeker vol houden. Baad het niet, schaad het niet!

Vuurdoop in extreme. Deel 3 van mijn zoektocht naar innerlijke rust.

Na al een paar dagen wat passages uit het boek 'Mediteren voor Dummies' van Stephan Bodian te hebben gelezen (je weet wel dat ECI boek) had ik vandaag een moment van nu ga ik er tijd voor maken en er mee aan de slag. Het was er vandaag ook wel helemaal de tijd voor.. Na een dramatische zondag waarin ik eerst vreselijk pijnlijk 2 x verloor op een darttoernooi en daarin geen moment ook maar enig niveau wiat te bereiken kreeg ik daarna over de tlefoon ook nog eens vreselijk ruzie met mijn beste maatje, dit in combi met een bove echtgenote maakte mijn dag echt compleet fucked up. TOen er vandaag voorgesteld werd naar de sportschool te gaan stemde ik dan ook meteen in. Daar aangekomen besloot ik de 2 dames maar lekker alleen daar achter te laten en zelf de 5 kilometer huiswaards te gaan rennen immer anders deed ik hetzelfde op de loopband en nu lekker in de buitenlucht, misschien niet de warmste dag van het jaar maar het was qua temperatuur in ieder geval bijzonder aangenaam loopweer. Onderweg was het weer eens gebruikelijk druk en de ruzie van gisteren zat me nog behoorlijk dwars ook al wist ik dat het er een was geweest die er aan zat te komen, ik ben niet negatief ingesteld als mens en wil ook niet weer terug keren in een negatieve spiraal in denken of in handelen. Toen ik thuis kwam was ik ook lekker moe. Het sporten was de laatste 2 maanden alweer wat afgenomen en dit was dan ook duidelijk te merken aan mijn conditie te merken want de 5 kilometer (okay 4.85 volgens mijn gps) legde ik al puffend af in een strakke 30 minuten rond. Thuis aangekomen en wetende dat ik het huis voor nog minstens 30 minuten voor mezelf had, liet ik mijn laptop voor wat het was, pakte de cd die bij het boek zat en stuurde de dvd speler aan de geluiden uit de boxen te persen die op de cd gebrand waren. Ik luisterde eerst naar een onspannings oefening die ook wel erg leek op de andere oefening die ik het eerst had gedaan alleen ging het nu over het bewustzijn van de plekken van je lichaam in plaats van ze ook daadwerkelijk op te tillen e.d.. Ik kon het bijzonder goed volhouden en mijn gedachtes raakten al af en toe getriggerd op de teksten en de opdrachten maar nog steeds was ik snel afgeleid. Het gaf me wel rust en ik besloot nog een oefening te beluisteren en eens te kijken wat ik daar mee kon. Ik nam een kleermakerszit aan en luisterde naar een oefening waarbij het voornamelijk ging om je bewust te worden van je ademhaling en daarbij dan heel je concentratie te houden zodat je eigelijk eventjes geheel tot rust komt en ook dit gaf een apart gevoel. Ik kan het niet echt omschrijven maar ik had eventjes geheel rust. De dingen waar ik me druk om maakte waren eventjes verschoven en ik voelde een bepaalde rustigheid over me heen, moeilijk te omschrijven maar de volgende minuten leken een soort van roes. Ik kan nog niet zeggen dat ik bewuster van de dingen was want dat is natuurlijk ook wat de bedoeling ervan is en misschien wil je dat dan ook zograag dat je jezelf voor de gek houd maar als dat nu het geval was was ik een knappe tovenaar geworden... Ik weet het niet ik ga het zeker verder uit zoeken. De rest van de avond was eigelijk heel rustig en relaxt. Als het alleen was omdat ik het zo graag wilde was het in ieder geval voor deze namiddag/avond gelukt.

Mijn eerste schreden. Deel 2 in mijn zoektocht naar innerlijke rust.

Vrijdag avond en de rust is terug gekeert in huis, de tv staat af en het enige dat ik nog hoor op de achtergrond is de pomp van het aquarium dat gulzig water uit het tuutstuk pompt om de schildpadden in beweging te houden. Ik heb vandaag mezelf eens voor genomen om de eerste oefening echt te gaan doen en te proberen dit ook vol te houden open te staan voor de teksten en me er aan toe te geven. Ik lig languit op de bank, mijn voeten op de leuning en wat kussens onder mijn rug. "Basisoefeningen ontspanningstechnieken" van de warme stem van Anne Schouten klinken uit de boxen van mijn laptop die ik gebruik voor het weergeven van de goddelijke klanken die mij rust moeten gaan brengen of moeten moeten kunnen gaan brengen. Ik moet er natuurlijk zelf ook geen druk op lgaan leggen dat zou het allemaal alleen maar koeilijker maken het dees en geen te accepteren nee open staan was wat ik me voorhield, daar moest ik aan denken dat moest ik proberen. Ik kwam er al erg snel achter dat de positie die ik verkozen had om mijn eerste intrede in dit mediterend medium bij lange na niet een ideale was, sterker nog het was helemaal niets zo kon ik me nergens op focussen, mijn lichaam lag al in spanning, hoe krijg je het er dan ooit uit??? Nee snel gooide ik een kussentje op de grond en going daar verder. Er werd me gevraagt om mijn rechterbeen op te tillen, dit vast te houden een aantal seconden en dan weer los te laten. Het verschil tussen gespannen en ontspannen momenten te analyseren en dit nog eens te doen... Volgde was het de andere been mijn armen en mijn hoofd stevig tegen de grond te duwen en weer los te laten. Ik kwam er maar niet in. Hoe moet ik analyseren hoe dat verschil voelt en me daarop focussen als ik ook moet luisteren wat zei allemaal verteld en zo'n verschil zat er ook eigelijk niet in. Tegelijkertijd zat ik eigelijk met een totale warhoop in mijn hoofd. Hoe moest het met het dakterras, kon het wel het gewicht hebben van wat we in planning hadden en hoe het in te richten? Morgen op het werk maar het boek uit lezen over Napoleon of toch maar mediteren voor dummies mee nemen? Doe maar allebij meenemen maar ik was met 1000 en 1 dingen focussen lukte voor geen meter terwijl dat toch eigelijk wel de opzet van het gehele gebeuren is. Natuurlijk ik moet niet over 1 nacht ijs gaan en over 2 nachten ijs is ook nog nooit een 11 steden tocht gereden maar toch zou ik ook wel graag wat resultaat zien. Immers dat geeft de burger moed ook als die amtenaar is. Na 20 minuten en een tong tegen gehemelte oefening als absolute nee dit is het punt zette ik het af... Zou ik teveel verwachten van het alles. De verhalen waren goed de personen meer dan gewoon maar te vertrouwen of doe ik gewoon iets verkeert. Zoek ik teveel in plaats van dat het mij moet vinden, leg ik er dan toch teveel druk op? Pfff ik weet het niet maar ik ga er gewoon achter komen ik geef het niet op. Miljoenen mensen zijn me voor gegaan en natuurlijk ik ben net als hun allemaal een individu maar ik zal echt niet zo anders zijn dat het niets voor mij kan betekennen, ik ga mijn Goeroe eens benaderen wat hij een goede tip vind. Misschien moet ik het namelijk helemaal niet zo helemaal in mijn eentje doen en me laten leiden in deze wereld, of beter nog begeleiden... Heel snel een vervolg!

Mijn zoektocht deel 1...

Als ik iets niet ben is het wel godsdienstig, het komt niet eens in de buurt van iets dat gelovig genoemt mag worden. Of ik wel geloof dat er meer tussen hemel en aarde is kan ik nog niet geheel beamen met een volgelovige ja... Ik heb in mijn school jaren op een bizare school gezeten waar ik omringt werd door leerkrachten die leken uit anderen werelden te komen en lokalen vol stonden met boeken over paranormale fenomenen en gebeurtenissen. Nee ik ben er voor mezelf nog niet helemaal uit maar ik ga nu wel zelf eens op zoek naar wat meer. Waarom? Hummm lastig te omschrijven. Ik denk dat het een beetje hoort bij het proces dat ik een aantal jaren geleden opgestart heb met het zoeken naar mijn eigen zwakke punten en valkuilen. Ik ben toen begonnen wat anders naar de dingen te kijken en te proberen het positiever te gaan bekijken hoe lastig dat soms ook is. Wie ik ben? Ik ben Dave, op jhet moment dat ik dit begin te schrijven net 35 lentes oud en op zoek naar een mannier om mezelf wat meer te kunnen ontspannen en focussen. Waarom ik dat wil? Ik merk dat ik vaak te vol zit met allerlei dingen maar op een vreemd genoege mannier nauwelijks kan ontspannen, ook niet als ik gewoon vrij ben. Dat klinkt raar maar op een of andere mannier functioneer ik het lekkerste onder stress en ben ik altijd bang dat ik iets mis. Zo das meteen al heel erg open zo maar ja dat geeft wel een beetje inzicht in wat ik wil en zoek. Nu kwam ik iemand tegen die dit ook meteen bij me bemerkte. Ik ken deze man al jaren en het is mijn vaste duikpartner geworden het laatste jaar. We praate wat en hij merkte dat ik lichamelijk wat gespannen was. Nou wat is een beetje een understatement want mijn schouders zitten al maanden op slot, kei hard en soms zelfs pijnlijk op slot. We raakte er wat over aan de praat en hij vertelde me het een en het ander over mediteren. Ik als nuchtere pik luisterde wel maar had zoiets van wat moet ik me daar nu bij voorstellen wat is mediteren en wat kan het voor me doen. Een lichte egoistische gedachte natuurlijk maar eerlijk is eerlijk het is leuk om te horen dat het met anderen allemaal goed gaat MAAR het is natuurlijk mee nog meer bij gelegen om het met mij wat beter ook te laten gaan. Op die mannier kan ik ook meer voor anderen betekennen en me gewoonweg fijner gaan laten voelen. Het deed me wel wat, de mannier waarop hij hierover sprak zonder een vorm van godsdienstig maken maar meer van lichamelijke en geestelijke kant uit beredenerend zag ik wel wat heil in. Ik besloot hier eens wat meer over te gaan nadenken. Vooral de niet pusherige mannier van het vertellen en het beeld van zijn voorkomen dat de laatste maanden zo positief was verandert gaf nog eens een extra stimulans. Een kleine maand geleden gingen we met ons gezin op vakantie en daarvoor had ik een boek besteld bij de maandelijks terugkerende marteling 'ECI'. Het was het boek 'Mediteren voor Dummies' waarvan ik dagt dat het me wel een goede opstap kon geven op weg naar iets nieuws, een ondekkingstocht naar ontspanning en rust. Nu er zeker mensen zijn die dit lezen en dan denken; joh ga toch lekker sporten maar dat is niet het gevoel van ontspanning dat ik zoek. Ik ben gek op sport en vooral team sporten. Ik sta graag 2x in de week op het ijs om me helemaal leeg te rousen met het ijshockeyen en ook in d esportschool ben ik regelmatig te vinden dus dat is het hem niet nee ik moet een stapje verderoek moest mee dus dat boek moest mee PUNT. Tijdens de vakantie was ik weer geprikkeld door een stuk cultuur en geschiedenis wat dat betreft is Barcelona natuurlijk een ideale plek om je vrije dagen te slijten en vol met Gaudi en oude bouwkunsten reisde ik weer terug naar het vlakke kaaslandje waarin we zo graag wonen.Gelukkig was mijn puntje omgaan met teleurstellingen ondertussen al behoorlijk ontwikkeld want net een maandje verder kwam het dan eindelijk binnen. Okay hup in mijn tas en mee naar het werk. Daar kwam ik op een wonderlijke mannier ook weer op dit onderwerp uit en voor ik het wist zat ik met 2 personen vollop te praten over dit onderwerp en ook over het 'jezelf ontwikkelen' idee waaraan ik nu erg vaak dagt. Was het vroeger nog een raar onderwerp om over te praten zo makkelijk lijkt het tegenwoordig de mensen af te gaan en eigelijk allemaal op dezelfde non-pushende mannier waarop ik dat de eerste keer al had meegemaakt en via via kwam ik terecht bij de site van www.stamcel.org over mediteren. Thuis aangekomen heb ik meteen de 3 audio files die daarop te vinden waren gedownload en op mijn telefoon gezet zodat ik die savond in alle rust eens zou kunnen gaan afluisteren. Vol spanning wachte ik op het moment dat ik er klaar voor was mijn eerste contact met dit fenomeen. Ik was benieuwd of dit me zou kunnen raken op de mannier die ik wil, of ik er open genoeg voor sta, hoe het me bevalt, kan ik me er genoeg voor inleven en nog 1000 en 1 vragen die ik had... Okay het was zover en ik ging languit op de bank liggen met de koptelefoon op en de 'avond meditatie' werd opgestart op mijn telefoon die het geluidsbestand afspeelde. Ik kon er nauwelijks naar luisteren. Ondanks dat het natuurlijk een bijzonder relaxerende stem was ging het eigelijk al meteen over goden en werd het niet langzaam opgestart ik had eigelijk na een kleine 3 minuten al door dat dit niet helemaal was waar ik op dit moment aan toe was, niet de mannier van opstarten zoals ik dat zag zitten. Hij ging dus af, want als ik iets niet wil is te hard van stapel hollen om tegen een mooie goedopgebouwde muur (door mijzelf) op te lopen waardoor dit bij voorbaad geen kans van slagen zou hebben nee ik wil het een eerlijke kans geven. Nee ik moet wat nieuws zoeken. De ervaren vriend stelde me al voor om bij hem nog eens een middagje te komen om te kijken wat voor mij het ideale zou zijn. Maar daar komt mijn rusteloosheid dan weer naar boven ik moet dat gaan uizoeken ik moet er meer van weten en al gaan experimenteren. Lang leven Google dus maar weer want een enkele tip op de entertoets start de zoektocht naar de term 'hoe te mediteren' en binnen 0,27 seconden genereerde dat tot 537.000 zoekresultaten. Meteen de bovenste gepakt waarbij ik op de site 'www.sleuteltotinzicht.nl/' terecht kwam. Mijn rusteloosheid sloeg weer onverbitterd toe want echt heel de pagina doorlezen had ik weer de rtust niet voor en ik scrolde meteen door naar een schema waarin per week werd aangegeven hoe en wat te doen. Kijk dit is een beetje meer mijn straatje, de eerste 3 weken zou je je voornamelijk moeten gaan bezig houden met de ademhaling en je houding... Vanavond voor ik naar bed ga ga ik eens 5 minuten zitten en de oefening door nemen zodat ik morgen eens kan gaan vertellen wat het me gedaan heeft...

Dag 12. De terugreis...

Ook aan vakanties komt een einde en die was voor ons vandaag aangebroken... lekker vroeg opgestaan en omdat we pas om 08.00 met de auto over het terein mochten reiden hoefden we niet al te vroeg op. De contactpersoon van de reisorganisatie kwam controleren of alles goed en netjes was achter gelaten en toen dit als okay werd gekeurmerkt reden we meteen op weg naar het Nederlandse land. Om iets over 8 reden we dan ook weg en het was een relaxte en lekker vlotgaande reis eigenlijk. De reis verliep zonder ook maar enige noemenswaardigheden en zo zat de reis er door nog wat oponthoud in het altijd enerverende België dan ook al iets over 10en in de avond op met een eind kilometerstand van 3534 kilometer op de teller... Het waren 12 leuker dagen!!! Hoop dat het ook leuk was om te volgen.

Dag 11, afsluitende duiken.

Dag 11, de afsluitende duiken.
De laatste 2 duikjes van de vakantie (nummer 94 & 95 totaal) stonden vandaag gepland en ik had er eerlijk gezegd een beetje tegen op gekeken want ik had het eigenlijk wel een beetje gehad met het duiken maar omdat gisteren zo'n leuke dag was had het de burger toch weer moed gegeven. De eerste duik was ook zeker geen verkeerde met 2 Nederlanders relaxt gedoken niets aparts maar de feeling met het pak werd beter en beter en ik keek dan ook erg uit naar de middag duik al meteen toen ik uit het water kwam. In de middag had ik nog eventjes een uurtje proberen te dutten maar Tim en de gehele camping jeugd leken wel om de 30 seconden in een soort van verbale en dan vooral de schreeuwende soort polonaise voorbij te komen. Helaas voor pappa nul slapen dus maar de spullen inpakken voor de laatste duik en een beetje hangen. Bianc en Tim gingen ook mee zodat die dan met een glazebodemboot rond de eilanden konden varen en zo de vissen konden zien. Mijn duik was niet zo geweldig daar we eerst onder gingen met een man die duidelijk niet wist wat hij deed en daardoor nadat ik al 5 min eronder had gehangen en de instructeur zelfs nog 2 kilo van mijn lood had gegeven om de arme stakker onder te krijgen ze de duik voor hem maar afbraken. met z'n 4e verder geweest in een prachtige en spannende duik want grotduiken is gaaf maar natuurlijk net toen hield mijn lamp ermee op hoezo planning hahaha... Maar al met al toch nog een goede afsluiting geweest van het duiken op deze locatie. Op de boot was het volgens de familie ook erg goed vertoeven geweest dus al met al was iedereen tevreden en sloten we af met een maaltijdje bij de Nederlandse bar en wat drankjes. Ik heb zowaar weer (ja in Barcelona ook al eventjes maar vergeten te vermelden) aan de Sangria gezeten en ik drink anders NOOIT wijn, zit niet in mijn smaakpakket zeg maar maar deze was niet al te zwaar en de fruitsmaak domineerde dus was nog te doen als ik het met cola weg spoelde... In de avond eigenlijk niets bijzonders gedaan. Ik ben nog eventjes met Tim naar de kinderdisco geweest en daar mijn laatste servessa gehaald en gekeken hoe Tim het leuk vond naar de andere kinderen te kijken maar niet in navolging van gisteren zelf mee ging dansen. De caravan opruimen was al ver gedaan en toen nog wat muziek geluisterd en spelletjes gespeeld op de laptop tot ik vermoeid genoeg was om te gaan slapen zodat ik woensdag op de vertrekdag weer fris en fruitig ben voor de lange terugreis. Tim komt weer naarst me zitten om de weg te wijzen dus ik heb er alle vertrouwen in dat alles goed gaat komen!

Dag 10, duiken en Servessa!

Dag 10, duiken en Servessa!
Vandaag maar 1 duik afgesproken want de zin begon een beetje tegen te zitten en toen ik dan erg vroeg op het strand was mijn verhaaltje van gister geblogd had en op de boot gestapt was kwam ik er ook nog eventjes achter dat ik zowel mijn handschoenen als mijn cap vrolijk aan de balustrade van het huisje had laten hangen grrr. Dit wetende werd mijn duikzin alleen maar minder en minder maar ja. De boot zat vol ervaren Noordzee duikers die dusdanig veel lucht bij hadden dat ik dacht dat we wel de hele dag onderwater zouden blijven en 2 onervaren duikers die met de instructeur gingen duiken. Het voordeel van deze laatste categorie is dat ze niet dieper mogen dan 14 meter en dat leek me nu net de ideale diepte zo zonder hoofdbescherming en handschoenen dus ik besloot met hun en de instructeur mee te gaan. Ik had de balans erg goed voor mekaar en had al met al een prachtige duik gehad die erg relaxt was dus kwam weer happy uit het water. Ff het stadje in gegaan maar niets was open dus op de stoep bij een internetcafé ff ingelogd en gaan internetten erg grappig. In de middag maar eens begonnen met de biertjes op te drinken die ik in de koelkast had staan want morgenavond kom ik daar niet meer aan toe zo op de vooravond van vertrek. Wil woensdag morgen toch fris achter het stuur kruipen want word dan toch een lange rit. Na het eten zijn we naar de kinderdisco gaan kijken waar we nog helemaal niet geweest waren want Tim geeft niets om dansen zei hij steeds maar toen we er waren was hij eigenlijk zo om en danste vrolijk met het animatie team mee. Dit resulteerde dan ook in het feit dat hij als eerste op het podium mogt komen om een medaille op te halen voor de dans? of voor de inzet? Iniedergeval kreeg hij een medaille en was hij de koning van Spanje te rijk. Ik wist ook meteen weer dat ik geen notoire campingganger ben toen ik als een comeet naar de wc spurten, de deur opengooide en nog net op tijd boven de pot kon hangen om de bruine derrie op een goede plaats te stortte en erachter kwam dat het normaal is dat je je eigen pappier mee neemt... Hummmmm lastig! Gelukkig kwam ik er na wat halsbrekende toeren en wat geluk achter dat er buiten een grote rol hing dussssss was mijn avond toch nog op de valreep gered. Weer wat biertjes drinken. Dat biertjes drinken ging zo goed dat we nog maar bij gehaald hebben in de supermecat en toen in de avond de overburen erbij kwamen en de Tilburgers van om de hoek die ik toevallig ken vanuit de kroeg ook bij aanschoven ging het behoorlijk door met het nuttigen van de Servessa...

Dag 9 Barcelona part 2.

Dag 9, Barcelona part 2.
Tot lekker laat 's nachts achter de laptop gezeten genietende van het gratis wifi van het hotel en zoekende in de zinderende hitte naar een goede locatie om heen te gaan was 's ochtends de keuze snel bepaald. Aan de zuidkant van de stad op een hoge heuvel staat fier boven de stad uittorenend 'Castell de Montjuïc'. Een statig kasteel wat natuurlijk meteen de fantasieën van Tim prikkelde zodat die ook lekker gemotiveerd was dat tot tegenstelling tot gisteren. Ook via Google mooi opgezocht waar we de auto konden parkeren bij een lijn zodat we niet hoefde over te stappen en we reden dan ook rond 11.00 uur daar rechtstreeks heen. Het parkeren vergde wat tijd maar toen dat eenmaal rond was waren we dan ook weer in no-time met de metro in hartje Barcelona en daar ook weer langs want we moesten net aan de rand van het centrum zijn. Na wat rondgedoold te hebben kwamen we er ook achter dat de enige gangbare mannier om boven te komen was om terug naar de metro te lopen en daar het trammetje omhoog te pakken maar dat mocht de pret niet drukken immers het was heerlijk weer en een stukje wandelen door volksbuurten gaf me geen onbehagelijk gevoel. Eenmaal boven meteen de kabelbaan door naar het kasteel genomen om onszelf een bijna onmenselijke klimtocht te besparen. Een mooi ritje wat een fantastisch uitzicht over de stad gaf vrij van de grond in een gondeltje van 1 bij 1 1/2 meter. Boven aangekomen doemde het kasteel al voor ons op en eerlijk is eerlijk het zag er imposant uit met zijn vele kannonnen (wel van rond de 1e en 2e wereldoorlog waarschijnlijk) hoge wallen en sierlijke bloemen bedden en grasvelden eromheen... Werkelijk fantastische uitzichten waren er te bewonderen over de stad die steeds meer mijn hart steelt en ik kon ook blijven turen over de skyline. Binnen in het kasteel zat hetgeen dat Tim wilde zien; het militair museum. Hij had mijn oude camera mee genomen en maakte na hartelust foto's van alle wapenkasten die er maar te vinden waren en werd fanatieker en geïnteresseerder per seconde. Dit resulteerde dan ook in een kleine 120 foto's van vitrine kasten met een mooie flits erin. Heel apart was echter een heel belangrijk deel dat ik miste; de geschiedenis van het kasteel zelf... Of ik heb er vreselijk overheen gekeken of de plaatselijke Bobo's hebben liever niet dat erg bekend word dat de Catalanen eigenlijk zelf vaak beschoten zijn vanuit het fort en dat hier vele (lees 100-den) tegenstanders van verschillende bewinden geëxecuteerd zijn... Nee een roemrijke geschiedenis heeft het kasteel niet maar ja via Google kom je dan toch weer meer te weten dan dat ze verborgen willen houden. Ook opvallend dat ze wel alles in het Spaans en Catalaans neerzetten maar alleen bij de hoofdstukken bij de ingangen van de zalen denken aan anderssprekenden en daar Engels bijschrift er mondjesmaat bij hebben staan. Tim boeide dit niets want die vond het allemaal prachtig, ik ook maar miste wat historie. Hier toch wel wat uurtjes doorgebracht en heel wat plaatjes weer geschoten met mijn camera. Tegen een uur of half 5 naar beneden gegaan, metro gepakt, in de auto gestapt en 100 kilometer naar het noorden gereden waar we net rond 6e weer op de plaats van tijdelijke huisvesting te arriveren zodat Tim hier ook nog wat kon spelen. Het waren 2 super dagen in Barcelona en ik ben bang dat de stad toch Berlijn als mijn favoriet van de 1e plaats heeft verdrongen.

Dag 8, Barcelona! of is het Sant Joan Despi???

Om 7 uur ging het piepende signaal van de Nokia van Bianc af als teken de ogen te openen en ons klaar te gaan maken voor het weekendje Barca. terwijl we de camping na het douchen en klaarmaken afreden lachten we nog eventjes welgemeend over de leuke taaldingen die we hier al hadden meegemaakt; in een supermarkt lopen waar Nederlanders tegen of beter gezegd achter onze rug zeggen: “Kijk meer Nederlanders!” en dat de ander dan zegt “Nee joh dat hoor je toch dat zijn Belgen.” hahaha tja je maakt het allemaal mee hier aan de Spaanse Costa’s. De snelweg was zo gevonden en de tank weer zo gevuld met diesel zodat we meer dan genoeg hadden om op en neer te gaan rijden. Nu het andere probleem: Waar in de hel moeten we naartoe? De tomtom wist het al niet te vinden en ook Nokia maps was niet gecharmeerd van de locatie... Na rondtoeren, licht vloekend, iets zwaarder tierend en eindelijk gewoon een locatie in het bijstadje Sant Joan Despri met een Hotel daar gevraagd naar eventuele route en meteen ff bij iemand “gast” ingelogd op zijn wifi en gegoogled en toen waren we er dan toch nog vrij snel. De 5 a 10 minuten naar het centrum van Barcelona is alleen te realiseren met een bijpassend helikopter arrangement maar met eerst de trein en daarna de metro is het in 25 a 30 minuten vrij eenvoudig te bereiken wat we dan ook meteen maar deden. Uitstappen deden we maar meteen bij de ‘Sagrada Familia’ de nog niet voltooide kathedraal van Gaudi was ook meteen een top beslissing. In ons vorige bezoek van deze bijzondere stad waren we nauwelijks verder gekomen dan de ‘Ramblas’ de wereldvermaarde winkelstraat maar dit keer ging toch de keus meer naar een stukje cultuur iets dat in het Aandewiel woordenboek niet vaak voor komt. Na dat ik me weer eens verwonderde over het feit dat er in spanje maar weinig vrolijke mensen rondlopen maakte we een mooi rondje om dit meesterwerk waardoor ik het op veler verschillende mannier kon fotograferen. Bij de voor zijde was een busstop van de ‘Barcelona Bus Touristic’ een opengewerkte dubbeldekker die een vaste toeristische route in Barca afrijd en waar je na aankoop van een plaatsbewijs de hele dag in en uit kunt stappen PRIMA idee dus en kopen dat bewijs en cultureel doen! Het was al snel duidelijk dat we op deze mannier duidelijk meer gingen zien van de stad dan dat we de vorige keer hadden gedaan en in no-time zaten we dan ook al in het noorden van de stad bij ‘Park Güell’ het befaamde park ontworpen door jaja weer die duivelse Gaudi. Hier hebben we eventjes rondgelopen en genoten (ondanks de helse drukte) van de bijzondere ideeën van deze Spaanse meester. Weer in de bus hadden we al snel door dat dit in een lange middag ondoenlijk was en hebben we de rest van de toer grotendeels bovendeks met fotocamera in de aanslag meegemaakt wat overigens ook zeker geen straf was. Het weer zat mee, de drukte ietwat tegen maar toch al met al een heerlijke middag gehad en ook de kosten vielen in mijn ogen zeker erg mee. Met de metro/trein weer in een keer terug naar het hotel waar we meteen ff gingen badderen en daarna de dorpskern in voor wat voedsel. Ook vandaag weer traditionele kost: wel Engelse maar traditioneel is traditioneel hè! Na het eten lekker terug naar de kamer en dit getypte voor ik nog wat tv ga kijken en ga slapen want al met al was het een lange drukke dag. Morgen nog een dagje hier maar wat we gaan doen weet ik nog niet word weer eventjes Google gebruiken op het gratis wifi net van het hotel.

Dag 7, De jacht op de print in L'Estartite.

Dag 7, De jacht op de print in L'Estartite.
Heerlijk uitgeslapen kon ik helaas niet zeggen want ik had een draak van een nacht achter de rug waarin ik niet 1, niet 2, nee zelfs niet 3 maar maar liefst 4 nachtmerries als gezelschap had gehad... Pfff wat een vreselijke nacht maar er was gelukkig een eind aan gekomen door de vreselijke huis meeuw die elke ochtend weer ons golfplaten dak uitkiest om op te landen en zijn soortgenoten laat merken dat dit zijn territorium is, vandaag bedankt! Okay wat dan wel vandaag op het programma nou eerst maar eens lekker gaan duiken... Ontbijtje en wat hangen als vorens naar het strand te gaan en daar snel snel mijn blog’s van de afgelopen 2 duikvrije dagen erop gezet want daar kon mijn laptop weer even online. Aan boord gegaan met de dames en heren uit Haaren (Gr.) om daar op een wrak te gaan duiken op ruim 30 meter diepte. Het was een mooie maar korte duik waarin ook ik door de ruimen van dit eens zo trotse schip heen dobberde. Terug aangekomen was het afscheid en een behouden terugreis aan hen wensen en weer terug naar de camping waar ik nog net op tijd was om Tim naar de kinderclub te brengen. Meteen eventjes voor mezelf erna een flesje drinken gehaald bij een bijzonder attente en liefde voor haar vak uitstralende cassiere waardoor ik het bijna gewoon op de band liet staan maar ja ik had nu eenmaal wat dorst en van het wisselgeld kon ik mooi nog ff online... Ja ik moest ff online want we hadden besloten de zaterdag en de zondag door te brengen in Barcelona toch maar dus meteen een hotel geboekt maaaaaar daar begon het avontuur van vandaag... Ik had dus netjes alles gedaan zoals van me verwacht werd echter bij het afronden stond dat ik dit formulier af moest drukken en dat dan bij de balie in Barcelona moest inleveren... De meeste van dit soort internet verbindingen heeft echter geen toegang tot een printer en laat deze er dan ook net zo een zijn. Geen paniek er stond een nummer onder en een 2e om te bellen vanuit het buitenland als het printen niet zou lukken. Ik terug naar de caravan om mijn mobiel te pakken en een belletje hunner kant op te maken met de bevestiging dat ik in zo’n situatie verkeerde. Helaas het nummer vanuit het buitenland was in het Nederlands nog niet in gebruik en toen ik dan het 0800 nummer belde met de 0031 ervoor kreeg ik een engels sprekende dame die vroeg wat het probleem met mijn printer was. Toen ik haar antwoordde dat mijn probleem ermee was dat ik er geen had kwam ze met de woorden dat ik dat dan toch echt zelf op moest lossen... Wow wat een wijsheid en met stomheid geslagen om het feit dat ik zo dom kon zijn liet ik haar haar nuttige tijd ook maar snel wet wijzere dingen vullen immers hoe kon ik het in mijn hoofd halen om met zulke vragen een ‘bij het niet kunnen uitprinten dit nummer bellen’ lijn te bellen ik zal wel ff een black out hebben gehad denk ik... Dan maar verder kijken maar bij de host van onze reisorganisatie werden we ook niet veel wijzer, dan maar Estartite in... Na wat zoekwerk kwamen we hier eigenlijk ook niet tot wat we wilde dus kappen ermee en gewoon lekker eens gebruik gaan maken van de uitgebreide en gevarieerde Spaanse keuken want dat hadden we al deze dagen eigenlijk ook nog niet echt gedaan. 1 Shoarma schotel, 1 Sparerib schotel, 2 haringen in uitjes en 1 frikandel speciaal verder gingen we op aanraden van de perfect Nederlands sprekende ober (o wat hou ik van dit land kijk hun passen zich wel aan ons aan hahaha) linea recta naar een internetcafé MET printer waar we voor 20 eurocent onze reservering uitgedraai hadden yes we kunnen erheen nu alleen nog het vinden van het hotel want in mijn tomtom kan ik de straat al niet vinden het gaat goed komen hoe dan ook. Aangekomen weer terug nog mijn laatste 3 flesjes bier op waardoor ik al op het astronomische aantal van maar liefst 12 flesjes bier in 7 dagen uitkom en daarna dit gaan schrijven wat ik toch elke avond touw blijf volhouden. Morgen vroeg op en met de auto naar die wereldstad Barcelona!

Dag 5 & 6.

1. 
   Dag 5, duiken maar weer!
   Een bewolkte dag bij het aanbreken van de morgen stond me in het verschiet. Was het alleen maar bij het bewolkte gebleven was het nog wel goed gekomen maar helaas werd het ook vergezeld van wat regen maar vooral veel wind. Toen ik dus na het opstaan en een ligt ontbijtje richting het water reed was mijn eerste poging weer een scan te maken op het strand en weer kreeg ik die ene aansluiting die ik niet helemaal kon lezen. Ik zag dat het mijn macadress van de kaart scande en iets van 10 minutos en enter dus ik dacht wat de fuck; kopietje gemaakt van mijn blog's klaar om in te plakken als ik online kon komen en hopen op het beste... En ja hoor het lukte! Ik plakte in echt vreselijk tempo snel mijn blogjes in en jaaaaaaaaaaaa het stond erop! Ik was eventjes zo blij als een aap met 2 lullen en eigenlijk kon mijn dag toen al niet meer stuk. Voor de duik was ik alweer te vroeg dus dat was wel weer eventjes wachten maar ook daar kwam het uur U dichterbij en toen ik weer aan boord krabbelde had ik een mooie duik met helaas wat minder zicht weer achter me gelaten. In de middag ging de rest van de familie mee die kant op zodat die wat konden shoppen terwijl ik in de stromende regen op een bootje de kou trotseerde. Ook deze duik was weer lekker en ik merk dat ik de balans in het nieuwe droogpak ook op zee steeds meer in de smiezen krijg. Heerlijk omgekleed weer ff mee de winkelstraat in gelopen en nog eventjes een duikshop bezocht voor we huiswaarts (lees camping) keerden. Daar was het ondertussen al avond toen we aankwamen dus wat gegeten nog en de Bee movie opgezet voordat het bedtijd was geworden want ik moet zeggen ik lig nu bijna elke dag wel voor 10 uur half 11 in bed en dan ben ik nog helemaal kapot. Nu zul je net zien dat ik morgen niet ga duiken dus niet bij die hotspot terecht kom maar dat gaat vast wel goed komen hoe dan ook ;o)
   Dag 6, uitslapen en Pals.
   Heerlijk er niet uit hoeven is wel lekker zeg zeker nu ik zo en zo al een inhaalslag qua slapen aan het maken ben van ik denk 25 jaar want ik kan hier blijven slapen zeg... Ik hoef maar te gaan liggen en hup ben weer in een moment zo een uur verder in de tijd... Vandaag stond er geen duiken op het programma maar eventjes niets eigenlijk. Lekker liggen slapen tot half 11 en toen een beetje rond gehangen en wat foto's gemaakt. Om 12 uur het plaatsje hier in gereden om te kijken of we dicht bij het kasteel konden komen maar helaas is dat dus alleen te voet te bereiken, een tocht van ruim een uur maar met die kleine man zal daar vast nog een meer dan een handvol aan minuten bij komen. Helaas dus dan maar verder afzakken naar het zuiden want daar was nog wel een dorpje dat de vrouw wilde zien, helaas was dat ook niet veel soeps maar toen we terug reden naar de hoofdweg zagen we aan de andere kant op een bergje (of gewoon heuvel) een oud ogend iets liggen dus dan daarheen. Netjes de auto geparkeerd en te voet verder. Het was een middeleeuws dorpje met een bijzonder oude kerk, bijzonder omdat het nog steeds bewoond werd en het netjes bijgehouden was maar apart genoeg niet echt toeristisch want je werd niet dood gegooid met standjes en informatie over de plek nee gewoon een handvol kleine winkeltjes met wat handwerk en 3 of misschien 5 maximaal gelegenheden om wat te drinken en/of wat te eten. Al met al gewoon een bijzonder plekje zo vlak bij de grote toeristische plaatsen in de omgeving. Een hoop foto's geschoten van de smalle steegjes en aangezien er in dit prachtige weer nauwelijks volk op de been was werden ze ook nog eens mooie rustig zonder vervelende toeristen of bewoners erop. Naar de camping en weer wat eten, op internet gezocht naar hotelletje in Barcelona maar word toch maar lekker 1 dagje gaan aangezien Tim hier nu ook steeds meer en meer zijn draai begint te vinden zeker omdat het animatie team ook vandaag begonnen is aan de werkzaamheden. Zo en zo zie je dat er een hoop extra open is gegaan nu de eerste dag van de 5e maand gepasseerd is. LEUK! Zo nog een paar biertjes en dan naar bed want morgen wel een duik op het programma en het zal waarschijnlijk ook een speciale worden we zullen zien, eeeeeeeeerst dit morgen weer online zetten met de laptop op het strand van Estartite